Jump to content

  • Log in with Facebook Log In with Google      Sign In   
  • Create Account

Photo

ഓര്‍മ്മകളെ തൊട്ടുണര്‍ത്തിയ നൂപുരധ്വനി-കലാരഞ്‌ജിനി


  • You cannot start a new topic
  • Please log in to reply
No replies to this topic

#1 ChiNnU MoL™

 
ChiNnU MoL™

    Queen Of TM

  • Senior Moderator
    • Member ID: 5,108
  • 7,242 posts
  • 1,306 topics
  • Joined 07-November 10
  • Gender:Female
  • Location:angu dufaiyinnnaaa :)

Current mood: Confused
Click to view battle stats
 

Posted 26 April 2012 - 10:21 AM

എണ്‍പതുകളില്‍ മലയാളസിനിമയില്‍ പൂത്തുലഞ്ഞ നായികാ വസന്തം. സ്‌ത്രീത്വം വിളങ്ങുന്ന മുഖത്തോടെ പ്രേക്ഷകരുടെ മനം കവര്‍ന്ന നടി. നൃത്തത്തെ തപസ്യയായി മനസില്‍ പ്രതിഷ്‌ഠിച്ച്‌, അഭിനയത്തെ ഹൃദയത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞ അപൂര്‍വ്വം കലാകാരികളില്‍ ഒരാള്‍. മലയാളത്തിലെ മുന്‍നിര നായികമാരായ ഉര്‍വശിയുടേയും കല്‍പ്പനയുടേയും സഹോദരി എന്നിങ്ങനെ വിശേഷണങ്ങള്‍ ഏറെയാണ്‌ കലാരഞ്‌ജിനിക്ക്‌....

പഠിപ്പുരക്കപ്പുറത്തും അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സപ്‌തസ്വര വീചികളും, ചിലങ്കയുടെ താളങ്ങളും.. വീടിന്റെ ഓര്‍മ അങ്ങനെയാണ്‌ തുടങ്ങുക. കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക്‌ എത്തിയതുപോലെ തോന്നും ആ നാളുകള്‍ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ . മുറ്റത്തെ വലിയ പുളിയും അതില്‍ കെട്ടിയിരുന്ന ഊഞ്ഞാലും അത്തപ്പൂക്കളവുമൊക്കെ നിറം മങ്ങാതെ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്‌ മനസില്‍. അതൊരു ഉത്സവകാലമായിരുന്നു. കലാരഞ്‌ജിനി പറഞ്ഞുതുടങ്ങി....

ഞങ്ങള്‍ അഞ്ച്‌ സഹോദരങ്ങളായിരുന്നു. ഉര്‍വ്വശിയും കല്‍പ്പനയും രണ്ട്‌ സഹോദരന്‍മാരും. തമ്മില്‍തല്ലും ബഹളങ്ങളും ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും എല്ലാവരും തമ്മില്‍ നല്ല സ്‌നേഹമാണ്‌. ഓണക്കാലമാണ്‌ ഓര്‍മകളില്‍ ആദ്യം ഓടിയെത്തുക. അപ്പോള്‍ പ്രധാന പരിപാടി ഊഞ്ഞാലാട്ടവും, ഓണക്കളികളുമാണ്‌. വീടിന്റെ മുറ്റത്ത്‌ വലിയൊരു പുളിമരമുണ്ട്‌. നല്ല വലിപ്പമാണതിന്‌. പത്തു പേര്‌ കൈകോര്‍ത്തു പിടിച്ചാലേ അത്‌ ചുറ്റിപ്പിടിക്കാനാകൂ. ഓണമാകുമ്പോള്‍ അതില്‍ ഊഞ്ഞാലുകെട്ടി ആടും..അതൊക്കെ സുഖം തരുന്ന ഓര്‍മകളാണ്‌.

ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ കല്‍പ്പനയായിരുന്നു മിടുക്കി. കുടുംബത്തിലെ ആദ്യ ആര്‍ട്ടിസ്‌റ്റ്. ചെറുപ്പത്തിലേ പ്രശസ്‌തയുമായിരുന്നു.. ഡാന്‍സ്‌, പാട്ട്‌ തുടങ്ങി ഓട്ടംതുള്ളല്‍ വരെ അറിയാം. ഞാനായിരുന്നു അവളുടെ മേക്കപ്പ്‌വുമണ്‍. പ്രോഗ്രാമുകള്‍ക്കെല്ലാം അവളെ ഒരുക്കുന്നത്‌ ഞാനാണ്‌. പക്ഷേ പൊടിമോള്‍(ഉര്‍വശി) അങ്ങനെയല്ല, സാധു കുട്ടിയായിരുന്നു. പഠിത്തം മാത്രം. സ്‌കൂളില്‍പോലും ഒരു മത്സരത്തിലും പങ്കെടുക്കില്ല. കല്‍പ്പന ഡാന്‍സിലും പാട്ടിലുമെല്ലാം ഉണ്ട്‌. ആളുകളൊക്കെ ഉര്‍വ്വശിയെ കളിയാക്കും. "കല്‍പ്പന (ഉര്‍വ്വശിയുടെ പേര്‌ കവിതാ മനോരഞ്‌ജിനി എന്നും, കല്‍പ്പനയുടെ പേര്‌ കല്‍പ്പന മനോരഞ്‌ജിനി എന്നുമാണ്‌ ) മിടുക്കിയാണ്‌ എല്ലാ മത്സരത്തിലും പങ്കെടുക്കൂം സമ്മാനം വാങ്ങും നീ മാത്രം ഇതിലൊന്നുമില്ലേ? "എന്ന്‌ ചോദിച്ച്‌.

ഒരു ദിവസം പൊടിമോള്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ അമ്മയുടെ അടുത്തുചെന്ന്‌ പറഞ്ഞു."അമ്മാ എല്ലാവരും എന്നെ ആക്ഷേപിക്കുന്നു. എനിക്കും പാട്ട്‌ പാടണം." അങ്ങനെ ആദ്യമായി അവള്‍ സ്‌റ്റേജില്‍ കയറി. വിറച്ചാണ്‌ നില്‍പ്പ്‌, മൈക്കില്‍ സ്വന്തം ശബ്‌ദം കേട്ടപ്പോള്‍ പേടിച്ചുപോയി. പിന്നെ ഒരിക്കലും അവള്‍ സ്‌റ്റേജില്‍ കയറിയിട്ടില്ല. അതിലൊക്കെ കല്‍പ്പനയായിരുന്നു മിടുക്കി. എന്റെ സന്തത സഹചാരിയും കല്‍പ്പനയായിരുന്നു. അന്നും, ഇന്നും, എപ്പോഴും. ഉര്‍വശിക്ക്‌ സഹോദരന്‍മാരോടാണ്‌ കൂടുതല്‍ അടുപ്പം. എനിക്ക്‌ രണ്ടുപേരുമായും അടുപ്പമാണ്‌. എങ്കിലും കൂടുതലും ആത്മബന്ധം കല്‍പ്പനയോടാണ്‌. എന്തിനും ഏതിനും അവള്‍ എന്നോടും, ഞാന്‍ അവളോടും അഭിപ്രായം ചോദിക്കും. ദിവസവും ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും സംസാരിക്കാറുണ്ട്‌. ഉര്‍വശി അല്‍പ്പം കടുംപിടുത്തക്കാരിയാണ്‌. എന്തെങ്കിലും സംഭവം ഉണ്ടെങ്കില്‍ പിണങ്ങി മാറിയിരിക്കും തമ്മില്‍ എന്തെങ്കിലും പിണക്കം ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ വിളിച്ച്‌ മിണ്ടണം. അല്ലാതെ അവള്‍ സംസാരിക്കില്ല. ചിലപ്പോള്‍ ആഴ്‌ചകള്‍ മിണ്ടാതിരുന്നിട്ടുണ്ട്‌. കൂടുതല്‍ ഇഷ്‌ടമുള്ളതുകൊണ്ടാണെന്നാണ്‌ അവള്‍ പറയുക.

പ്രഗത്ഭന്‍മാരായ ധാരാളം കലാകാരന്‍മാര്‍ വന്നിട്ടുള്ള വീടാണ്‌ ഞങ്ങളുടേത്‌. കാരണം വീട്ടില്‍ നാടക ക്യാമ്പ്‌ ഉണ്ട്‌. അച്‌ഛന്‍ നാടകനടനും, സംവിധായകനുമൊക്കെയാണ്‌. അമ്മയ്‌ക്ക് അന്നത്തെ കാലത്ത്‌ ജോലിയുണ്ട്‌. കൂടെ നാടക അഭിനയവും. ഡാന്‍സ്‌ ക്ലാസുകളും നടത്തും. അതുകൊണ്ട്‌ പാട്ടും, നൃത്തവും ഒക്കെ കണ്ടും, കേട്ടുമാണ്‌ വളര്‍ന്നത്‌. എത്ര സന്തോഷമായിരുന്നൂ. ഒരു അങ്കലാപ്പുകളുമില്ലാതെയുള്ള ജീവിതം .

ആദ്യ സിനിമയില്‍നിന്ന്‌ നായികയിലേക്കുള്ള ദൂരം

ഞാന്‍ മാത്രമേ ഷൂട്ടിംഗ്‌ പോലും കാണാത്തതായി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. കല്‍പ്പനയായിരുന്നു അന്ന്‌ ആര്‍ട്ടിസ്‌റ്റ്. വിദ്യാമ്മ (ശ്രീവിദ്യ) അഭിനയിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം. അതില്‍ അവരുടെ അനുജത്തിയായിട്ട്‌ ഒരു കുട്ടി വേണം. നന്നായി സംസാരിക്കുന്ന, വെകിളി ടൈപ്പാണ്‌ കഥാപാത്രം. അതിലേക്കായി കല്‍പ്പനയെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഞാന്‍ അച്‌ഛനോട്‌ എന്നും ചോദിക്കും:" ഇന്ന്‌ എവിടാ ഷൂട്ടിംഗ്‌, ഞാനും കൂടി കാണാന്‍ വരട്ടെ"എന്ന്‌. അച്‌ഛന്‍ പറയും: "നിന്നെ ഇന്‍ഡോര്‍ വരുമ്പോള്‍ കൊണ്ടുപോകാം."

ഇന്‍ഡോറിന്റേയും ഔട്ട്‌ഡോറിന്റേയും വ്യത്യാസം എനിക്ക്‌ അറിയില്ലായിരുന്നു. ഷൂട്ടിംഗിന്‌ കല്‍പ്പനയേയും അച്‌ഛനേയും വിളിക്കാന്‍ കമ്പനിയുടെ മാനേജര്‍ ശേഖരപിള്ളസാര്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പതുക്കെ ചോദിച്ചു:"ഇന്ന്‌ എവിടാ ഷൂട്ടിംഗ്‌. ഇന്‍ഡോറാണോ, ഔട്ട്‌ഡോറാണോ?" അന്ന്‌ അച്‌ഛന്‌ എന്നോട്‌ മറുത്തൊന്നും പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ അവരുടെ കൂടെ ഞാനും ഷൂട്ടിംഗിന്‌ പോയി.

ലൊക്കേഷനില്‍ ചെന്ന്‌ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പുതിയ കുട്ടിയെ പരിചയപ്പെടാന്‍ വരുന്നവരൊക്കെ നോക്കുന്നത്‌ എന്നെയാണ്‌. മേക്കപ്പ്‌മാന്‍ മേക്കപ്പിടാന്‍ വിളിച്ചതും എന്നെത്തന്നെ. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു: "ഞാനല്ല കല്‍പ്പനയാണ്‌ അഭിനയിക്കുന്നത്‌." ഡ്രസിന്റെ അളവ്‌ നോക്കാന്‍ വന്നവരും എന്റെ അടുത്തേക്കാണ്‌ വന്നത്‌. വിദ്യാമ്മയും, അംബിക ചേച്ചിയുമാണ്‌ അഭിനയിക്കുന്നത്‌. ഏകദേശം അതുപോലെ ഛായയുള്ള ആളാണ്‌ കലയെന്ന്‌ എല്ലാവരും പറഞ്ഞു. ആര്‍ക്കും ഒരു ഗ്യാരണ്ടിയും ഇല്ല ഞാന്‍ അഭിനയിക്കുമെന്ന്‌. അഭിനയം എന്താണെന്ന്‌ പോലും എനിക്കറിയില്ല. അങ്ങനെയുള്ള എനിക്കും ആ സിനിമയില്‍ ഒരു വേഷം കിട്ടി . അതിന്‌ ശേഷം ഒന്‍പത്‌ മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു 14 വയസ്‌ കുട്ടിയുടെ ഹീറോയിന്‍ വേഷം കിട്ടി. എ.വി.എംന്റെ ചിത്രം. നാടകവും മറ്റും കണ്ട്‌ വളര്‍ന്നതുകൊണ്ട്‌ പേടിയൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. അവര്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ അഭിനയിച്ചു അത്രമാത്രം.

ശബ്‌ദം തട്ടിയെടുക്കാന്‍ വിധി എത്തിയപ്പോള്‍

എന്റെ ശബ്‌ദം പൊതുവേ അടഞ്ഞതാണ്‌. ഒരിക്കല്‍ നസീര്‍ സാറിന്റെ കൂടെയുള്ള സിനിമയുടെ സെറ്റില്‍വച്ചാണ്‌. ഡയലോഗ്‌ പഠിത്തവും, വര്‍ത്തമാനവുമൊക്കെയായി ഇടവേളയില്‍ ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരിക്കുകയാണ്‌. അദ്ദേഹം എനിക്ക്‌ അഭിനയിക്കേണ്ടതിനെ ക്കുറിച്ചൊക്കെ പറഞ്ഞുതരുന്നുണ്ട്‌. നസീര്‍സാറിനൊപ്പം ഒന്നിച്ചുവരുന്ന സീനാണ്‌. ഞാന്‍ ചോര ഛര്‍ദിക്കുന്നതാണ്‌ രംഗം. മേക്കപ്പ്‌മാന്‍ എന്തോ പാത്രത്തില്‍ കൊണ്ടുവന്ന്‌ വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. "ഷോട്ട്‌ റെഡിയായി വേഗം വന്നോളൂ" എന്ന്‌ നസീര്‍സാര്‍ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ തയ്യാറെടുപ്പിനായി ഈ പാത്രത്തിലിരുന്ന വെള്ളം വായില്‍ ഒഴിച്ചു. കളറുവെള്ളമാണെന്നാ കരുതിയത്‌. എനിക്ക്‌ പാത്രം മാറിപോയി. ഞാന്‍ കഴിച്ചത്‌ ആസിഡായിരുന്നു. വായും, തൊണ്ടയും എല്ലാം പൊള്ളി. കുറേ മാസങ്ങള്‍ ആശുപത്രിയില്‍ കിടന്നു. ഇത്രയെങ്കിലും ശബ്‌ദം തിരിച്ചു കിട്ടുമെന്ന്‌ വിചാരിച്ചതല്ല. ദൈവാനുഗ്രഹം എന്നല്ലാതെ എന്ത്‌ പറയാന്‍.

പിന്നീടിന്നുവരെ എന്റെ സംഭാഷണങ്ങള്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ ശബ്‌ദത്തിലൂടെയാ ണ്‌ ജനങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്‌. പതിനഞ്ച്‌ വര്‍ഷത്തോളമായി സിനിമയിലും സീരിയലിലും എനിക്ക്‌ ഡബ്ബ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌ അമ്പിളിയാണ്‌. വര്‍ക്കിനുവേണ്ടി വിളിക്കുമ്പോഴേ പറയും അമ്പിളി ഉണ്ടെങ്കിലേ ഞാന്‍ വരൂ എന്ന്‌. ഇല്ലങ്കില്‍ എനിക്ക്‌ ടെന്‍ഷനാണ്‌. ശരീരം ഞാനും, ശാരീരം അമ്പിളിയുമാണ്‌.ചിരിക്കുന്നതായാലും കരയുന്നതായാലും എന്റെ മുഖത്ത്‌ വരുന്ന ഭാവങ്ങള്‍ എത്ര കൃത്യമായിട്ടാ അവള്‍ ആവിഷ്‌കരിക്കുന്നത്‌. അടച്ച നാല്‌ ചുവരുകള്‍ക്കുള്ളിലിരുന്ന്‌ എത്ര ഭംഗിയായിട്ടാണ്‌ അവര്‍ ശബ്‌ദത്തെ ഒരു കലയാക്കി മാറ്റുന്നത്‌. പാട്ടുകാരോടും, നര്‍ത്തകരോടുമൊക്കെ ആരാധന തോന്നുന്നവരുണ്ട്‌. എനിക്ക്‌ ഡബ്ബിങ്‌ ആര്‍ട്ടിസ്‌റ്റുകളോടാണ്‌ ആരാധന. ഭാഗ്യലക്ഷ്‌മിയും എനിക്കുവേണ്ടി ധാരാളം സിനിമകളില്‍ ശബ്‌ദം തന്നിട്ടുണ്ട്‌.

കുമാരി എന്റെ ആത്മ സുഹൃത്ത്‌

അന്നും ഇന്നും എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സുഹൃത്ത്‌ മേനകയാണ്‌. സിനിമയില്‍ വന്ന കാലത്തുള്ള ബന്ധമാണത്‌. എന്റെ മോഹങ്ങള്‍ പൂവണിഞ്ഞുവില്‍ തുടങ്ങിയ ബന്ധം. കുമാരി എന്നാണ്‌ മേനകയെ ഞാന്‍ വിളിക്കാറ്‌. മേനകയും, ഞാനും, ശങ്കറുമൊക്കെയാണ്‌ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സിനിമകളില്‍ ഒന്നിച്ച്‌ അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ളത്‌. ചെറുപ്പകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന സുഹൃത്‌ബന്ധം വിവാഹം കഴിഞ്ഞശേഷവും നിലനിന്നു.

സന്തോഷവും, സങ്കടവും ഒക്കെ തുറന്ന്‌ പറയാന്‍ കഴിയുന്ന നല്ലൊരു സുഹൃത്ത്‌ അതാണവള്‍. മാനസികമായി ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള അടുപ്പം പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ഒരിക്കല്‍ ഷൂട്ടിംഗ്‌ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നിടത്തുനിന്നും എനിക്ക്‌ അത്യാവശ്യമായി ഒിടംവരെ പോകേണ്ടിവന്നു. പോകുന്ന അന്ന്‌ രാവിലെ മുതല്‍ കുമാരി എന്റെ അടുത്ത്‌ വന്ന്‌:"നീ ഇന്ന്‌ പോവണ്ട .എന്റെ മനസിലെന്തോ പേടിതോന്നുന്നു"എന്നു പറഞ്ഞ്‌ കരയാന്‍ തുടങ്ങി. കാറില്‍ കയറിയപ്പോഴും "പോവല്ലേ, പോവല്ലേ" എന്ന്‌ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അത്യാവശ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട്‌ ഇവളെ പറഞ്ഞ്‌ സമാധാനിപ്പിച്ച്‌ ഞാന്‍ പോയി.

കുറച്ചുദൂരം ചെന്നപ്പോള്‍ കാര്‍ ആക്‌സിഡന്റായി. അത്രത്തോളം ആഴമുള്ള ബന്ധമാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍.

മനോജിനോടുള്ള സ്‌നേഹം

മനോജ്‌ കെ.ജയനോട്‌് ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരു പ്രത്യേക അടുപ്പമുണ്ട്‌. ഉര്‍വ്വശിയെ കല്യാണം കഴിക്കുന്നതിനുമുന്‍പുതന്നെ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ മനോജിനെ അറിയാം. നല്ലൊരു ചെറുപ്പക്കാരനാണ്‌. വളരെ നല്ല സ്വഭാവവും, തുറന്ന ചിന്താഗതി ഉള്ള ആളുമാണ്‌. ഉര്‍വശിയുമായുള്ളത്‌ അവരുടെ വൃക്‌തിപരമായ പ്രശ്‌നമാണ്‌. അതില്‍ ഞങ്ങള്‍ ആരും ഇടപെടാറില്ല. അവര്‍ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ അവരുടെ ഇടയില്‍ മാത്രം ഉള്ളതാണ്‌. വ്യക്‌തിപരമായി അവരോട്‌ രണ്ടുപേരോടും എനിക്ക്‌ വേര്‍തിരിവില്ല. അവര്‍ വേര്‍പിരിഞ്ഞു. മനോജ്‌ മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ചു. എന്നു കരുതി മനോജിനോടോ ഉര്‍വശിയോടോ പിണക്കവുമില്ല. മനോജിന്റെ അമ്മയും, ഞങ്ങളുടെ അമ്മയും തമ്മില്‍ വളരെ നാളുകളായിട്ടുണ്ടായിരുന്ന സൗഹൃദമാണ്‌. കുടുംബപരമായി നല്ലൊരു ബന്ധം തന്നെയാണ്‌ ഇപ്പോഴും. മനോജ്‌ വിളിക്കുകയും,സംസാരിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യും.

വിദ്യാമ്മ അഭിനയത്തിന്റെ വിസ്‌മയം

വിദ്യാമ്മയുടേയും നസീര്‍ സാറിന്റേയും ഒപ്പമൊക്കെ വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ സാധിച്ചതു തന്നെ പുണ്യമായി കാണുന്നു.

ജാടയൊന്നും ഇല്ലാത്ത ലളിത ജീവിതം നയിക്കുന്ന സ്‌ത്രീയായിരുന്നു അവര്‍. നന്നായി മലയാളം സംസാരിക്കും. കൊച്ചുകുട്ടികളായിരുന്ന ഞങ്ങളോട്‌ അഭിനയത്തെക്കുറിച്ചും, മേക്കപ്പിനെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ ധാരാളം സംസാരിക്കും. ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടികള്‍ ഷൂട്ടിംഗ്‌ സെറ്റില്‍ വന്നാല്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണും കൊണ്ട്‌ എവിടെയെങ്കിലും മാറിയിരിക്കും. വേറൊരുലോകത്താണ്‌ അവര്‍. വരുന്നതും പോകുന്നതും പോലും ആരും അറിയില്ല.

അന്നത്തെ കാലത്തൊക്കെ എല്ലാവരും ഒരു കുടുംബം പോലെയാണ്‌. ഞങ്ങള്‍ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തില്‍ വിദ്യാമ്മ എത്ര പരിഗണനയായിരുന്നെ ന്നോ? മേക്കപ്പ്‌ ഇടുന്നിടത്ത്‌ വന്ന്‌ നോക്കിയിരിക്കും. ഇന്നത്തെക്കൂട്ടല്ല. അന്ന്‌ ലിപ്‌സ്റ്റിക്ക്‌ ഇടുന്നതൊക്കെ വലിയ സംഭവമാണ്‌. "കൂടുതല്‍ ലിപ്‌സ്റ്റിക്ക്‌ ഇടരുത്‌ അത്‌ സാഹചര്യം മാറ്റും. സങ്കടമുള്ള സീനാണെങ്കില്‍ അതിനനുസരിച്ച്‌ മേക്കപ്പ്‌ ഇടണം. ഡയലോഗ്‌ മാത്രമായാല്‍ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ മാറിപ്പോകും..." എന്നിങ്ങനെ എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങളാണ്‌ പറയുക. ചിലപ്പോള്‍ തോന്നും നമ്മുടെ അമ്മയെപ്പോലാണെന്ന്‌.

വിരളമായിപ്പോകുന്ന അവസരങ്ങള്‍

നല്ല കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ചെയ്യണമെന്ന്‌ ആഗ്രഹമുണ്ട്‌ പക്ഷേ ഞാന്‍ മനപ്പൂര്‍വ്വം ചെറിയ കഥാപാത്രങ്ങളിലേക്കോ അവസരങ്ങള്‍ ഇല്ലായ്‌മയിലേക്കോ ഒതുങ്ങിപ്പോകുന്നതല്ലല്ലോ? അവസരങ്ങള്‍ ലഭിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്‌.

സിനിമയിലെ പുരുഷ മേധാവിത്വം തന്നെയാണ്‌ കാരണം. ഞാന്‍ മാത്രമല്ല ഇപ്പോള്‍ പല നടിമാരും നേരിടുന്ന പ്രശ്‌നം തന്നെയാണ്‌ ഇത്‌. സ്‌ത്രീകള്‍ക്ക്‌ ഇവിടെ യാതൊരു പ്രാധാന്യവും ഇല്ല. ചെയ്യുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളില്‍ പോലും ഈ വ്യത്യാസം കാണാം. ഇന്ന റോളുകള്‍ ചെയ്‌താല്‍കൊള്ളാമെന്ന ആഗ്രഹമൊന്നും എനിക്കില്ല. ഏത്‌ കഥാപാത്രമായാലും എന്നെക്കൊണ്ട്‌ കഴിയുംവിധം മനോഹരമാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും.

തെറ്റിധരിക്കപ്പെടുന്നപെണ്‍കുട്ടികള്‍

പലരുടേയും തെറ്റിധാരണ അഭിനയ രംഗത്തുള്ള സ്‌ത്രീകളും പുരുഷന്‍മാരും എന്തോ കൊള്ളരുതാത്തവരാണെന്ന്‌. പ്രത്യേകിച്ച്‌ സ്‌ത്രീകള്‍. എല്ലാ മേഖലയിലുമുണ്ട്‌ നല്ല ആളുകളും , മോശം ആളുകളും. അല്ലാതെ സിനിമയിലുള്ളവരെ മാത്രം കുറ്റം പറയാനാവില്ല. ഏതെങ്കിലും ഒരു പെണ്‍കുട്ടി നന്നായി വരുന്നത്‌ കാണുമ്പോള്‍ അവളേയും മറ്റാരെയെങ്കിലും ചേര്‍ത്ത്‌ ഗോസിപ്പിറക്കും, അവള്‍ ഇന്ന ആളുമായി പ്രണയത്തിലാണ്‌ , അവന്റെ കൂടെ കറങ്ങി നടക്കുന്നത്‌ കണ്ടു എന്നിങ്ങനെ. ചിലപ്പോള്‍ ആ പെണ്ണ്‌ അറിഞ്ഞ കാര്യം പോലുമാവില്ല. പെണ്‍കുട്ടികളാണെന്ന്‌ കരുതി ആരോടും മിണ്ടെണ്ട, പറയണ്ട എന്നല്ല. എല്ലാം വേണം പക്ഷേ കൂടുതല്‍ ഇളകാനും മറിയാനും ഒന്നും പോകേണ്ട ആവശ്യമില്ല. വില കളയാത്ത രീതിയില്‍ പെരുമാറണം. ഒത്തിരി ചാടി മറിഞ്ഞ്‌ നടക്കുമ്പോഴാണ്‌ ആളുകള്‍ അതുമിതുമൊക്കെ പറയുന്നത്‌. കഴിവുള്ള കുട്ടികള്‍ വന്നുകഴിയുമ്പോള്‍ അവരെക്കുറിച്ച്‌ അപവാദം പറഞ്ഞാല്‍ ഭാവികൂടി അവതാളത്തിലാകും.

My Signature

Posted Image

Posted Image



Posted Image





1 user(s) are reading this topic

0 members, 1 guests, 0 anonymous users